Sharing is caring!

Verlede week het ons nog ‘n beginsel bespreek wat almal van ons (as Sy bruide) kan aanneem en in ons lewens inkorporeer: Om nie op ons eie verstandhouding staat te maak en Hom te hoor praat om elke draai. Hierdie week sal ek daarvan hou om iets met jou te deel wat ek glo ons almal mee sukkel wat my HM my help om af te skud, “Om vrees by die mengsel te voeg.”

Oor die naweek het ek gevoel dat die Here my lei om buite my gemaksone te beweeg met betrekking oor waar Hy wil hê ek moet bly. Ten minste 3 keer vandat Bemoedigende Vroue gestig is, het Hy my gevra om AL my besittings te laat gaan en volg waar Hy my gelei het om te bly. Die eerste keer het ek oorsee in etlike verskillende lande gebly, en elke paar dae getrek, somtyds etlike dae in ‘n ry. Hy het my ook spiritueel opgelei om my een tas te pak (met alles wat ek besit het), na die trein stasie toe te gaan en eenvoudig daar te wag totdat Hy gesê het, “Daar is die trein, klim daarop” om dikwels nie te weet in watter rigting dit oppad was nie.

Waarom Hy dit gedoen het is eenvoudig—omdat Hy my geslyp (verskerp, verfyn) het en my oplei om Hom te volg aangaande die ministerie wat Hy my geroep het om vir Hom te lei. Ook, ek glo omdat ek die matriarg van my familie is (alhoewel ek tot op datum nie geroep is om die familie te lei nie), Hy wou gehad het ek moet seker wees dat ek weet hoe om dit te doen.

Die laaste keer wat Hy my gevra het om van alles te laat gaan was ‘n bietjie meer as 3 jaar gelede. Ek het omtrent alles wat ek gehad het vir my seun en skoondogter gegee om te hou of te verkoop (hulle sou die profyt hou). Toe Hy my gelei het om weer in ‘n “huis” in te trek, het ek niks behalwe klere gehad nie. Tog bietjie vir bietjie het ‘n paar spesiale goed terug na my toe gekeer.

Weereens, vra Hy my om van alles te laat gaan. Maar omdat ek weer so ‘n gemaklike huis het, het ek dit moeilik gevind om regtig opgewonde te raak. Ek het in die begin, maar hoe meer ek aan al die besonderhede en logistiek gedink het, plus die uiterste finaliteit van hierdie stap wat Hy my gevra het om te neem, hoe meer het ek op “my eie verstandhouding staat gemaak” en net kort van paniek gestop.

Dit is toe ek hoor Hy sê (nie die eerste keer nie) “Moet nie vrees by die mengsel gooi nie” en ek het die karringmelk beskuitjies wat ek so pas gemaak het en beoog hoe ek swart ink in die mengbak gooi, en dit dan inmeng!

Enige tyd wat ons “vrees” by die pyn voeg wat ons in ons liggaam voel of ons voeg by, by ‘n besluit of ‘n gedagte wat ons het, voeg ons inwese swart ink by—en maak dit donker, vieslik en moeiliker om mee af te reken.  

So elke keer  wat ek aanvoel dat dit gebeur, het ek dit geestelik afgeskud net soos wat ons sien die Apostel Paulus doen in Handelinge 28:5. En dan, volg ek die beginsel in Matteus 12:43-45  aangaande om te vervang wat verwyder is. Ek vervang dit met en omhels die opwinding wat ek gevoel het toe ek eers wat ek geglo het Sy plan was vir waar en hoe ek gaan bly vir die opkomende jaar beoog het.

Tog, daar is nog een sleutel komponent wat ook kan help om vrees op ‘n afstand te hou. Dit kan wel wees dat Hy my glad nie so gaan laat lewe nie. In plaas daarvan, mag Hy my dalk net toets om te sien of ek “Gewillig is om te gaan” en dit is wat ons volgende week sal verken wanneer ons na Abraham en Isak kyk. Tot volgende week, begin om dit af te skud en moet nie vrees by die mengsel gooi nie.