He Healed Me
Hoofstuk Sewe
“Koninklikes”
“Maar julle is nie soos hulle nie,
want julle is ‘n uitverkore geslag,
‘n koninklike priesterdom,
‘n nasie wat afgesonder is...
Julle verkondig die goedheid van God,
want Hy het julle uit die duisternis geroep
na Sy wonderbare lig.”
“‘n Koninklike”
Ek hoop jy het al die openingsbelofte en beginsel gelees wat ons in hierdie hoofstuk gaan ontdek. As jy nog nie daarby uitgekom het nie, neem net ‘n oomblik om dit te doen — dis regtig ‘n mooi gewoonte om te kweek. Maar as jy dit hierdie keer oorgeslaan het, dis ook heeltemal reg. Die Here het my laat insluit wat net voor ons sleutelteks staan, en dit is eenvoudig te kosbaar om mis te kyk.
Ek het al geleer om nie sommer deur Sy Woord te jaag nie, maar om bietjie langer daarby stil te staan — om nie net die belofte self te lees nie, maar ook wat Hy vóór en ná sê. Wanneer jy begin sien dat God se Woord nie net ‘n stel reëls of ‘n versameling beloftes is nie, maar eintlik liefdesbriewe van jou Hemelse Vader en jou Hemelse Man, dan begin iets in jou hart sag word. Sy Woord raak soos ‘n skatkis — vol liefde en wysheid — elke sin geskryf met jóú in gedagte. En as ek só daarna kyk, wil ek niks oorslaan wat Hy moeite gedoen het om vir my neer te skryf nie.
Kyk net hoe hierdie spesifieke liefdesbrief begin:
“Die eer behoort aan julle wat glo. Maar vir dié wat nie glo nie, ‘Die steen wat die bouers verwerp het, het die hoeksteen geword,’ en, ‘Hy is die steen waaroor mense struikel, die rots wat hulle laat val.’”
Met ander woorde, dié wat Hom verwerp, struikel omdat hulle nie Sy Woord wil aanvaar nie. Maar dan draai Hy Sy blik na jou toe — Sy uitverkore een — en Hy sê hierdie asemrowende woorde oor jóú:
“Maar julle is nie soos hulle nie, want julle is ‘n uitverkore..., ‘n koninklike... afgesonder... Julle wys ander die goedheid van God, want Hy het julle uit die duisternis geroep in Sy wonderbare lig.”
Wanneer ons die woord koninklik hoor, dink ons mos dikwels aan die Britse koninklike familie — daardie familie wat eens met soveel eerbied gesien is, maar nou partykeer so gebroke en vervaag voorkom. Baie mense sê hulle invloed het begin afneem namate hulle al meer soos “gewone mense” begin optree het, en vergeet het wie hulle eintlik bedoel was om te wees.
Prinses Diana kom by my op — so ‘n beeldskone vrou met ‘n sagte hart, maar tog swaar gelaai met hartseer. In haar pyn het sy koninklike tradisie verbreek en eerlik gepraat oor dinge wat eintlik verswyg moes word. Haar eerlikheid het egter ‘n prys gehad — haar titel, haar beskerming, en dalk selfs haar lewe.
Maak nie saak wat mense oor daardie tragedie glo nie, een ding bly seker: God is die Een wat orde in die heelal bring, en Sy beginsels geld vir elke vrou — of sy nou met ‘n koning getroud is of met ‘n gewone man.
Elke dogter van God is geroep om te leer wat dit regtig beteken om as ‘n koninklike te leef — afgesonder, veilig in Sy liefde, en stralend van genade. Dit begin by ‘n standvastige Eerste Liefde — ‘n verhouding met die Skepper van liefde self. Dit groei wanneer ons leer om ‘n sagmoedige en stille gees te hê, ontdek waarom vriendelikheid op ons tong hoort, en besef hoe om harte te wen sonder om eers ‘n woord te sê.
En ja, dit beteken ook dat ons versigtig moet wees om nie die strik van ‘n twisgierige vrou te trap nie — want bitterheid en bakleiery hoort eenvoudig nie in ‘n koninklike hart nie.
As jy al my ander boeke of selfs my kinderboeke gelees het, gaan jy hierdie waarhede sommer dadelik herken. Hulle trek soos ‘n goue draad deur alles wat Hy my gelei het om te skryf — want dis lesse wat elke dogter van die Koning móét leer.
My Storie: Hier in Suid-Afrika het baie van ons grootgeword met ‘n gevoel van eerbied vir die Britse koninklikes. Dit was deel van ons geskiedenis — ons skole, ons nuus, selfs ons kultuur het lank die Britse invloed gedra. Die koninklike familie was vir ons ‘n simbool van ordentlikheid, dissipline en beheer; hulle het voorgestel hoe “beskaafde mense” behoort op te tree. My eie ma het elke nuusberig oor hulle gevolg en altyd gesê: “Kyk hoe gedra ‘n ware dame haarself.” Sy het vir my vertel dat sy van kleins af geleer is om hulle as voorbeeld te sien — hulle was die maatstaf van grasie, waardigheid en selfbeheersing.
En dalk, net dalk, is dít hoekom sommige van ons Suid-Afrikaners nog so gereserveerd is en nie maklik ons emosies wys nie. 
🚧🚧🚧🚧🚧🚧🚧
“Optree soos Koninklikes”
Hierdie hoofstuk, Koninklikes, het ontstaan uit ‘n eenvoudige maar kragtige oomblik—‘n teksgesprek met ‘n jong, geskeide ma. Sy het vir my ‘n lied gestuur wat baie vir haar beteken het—‘n pragtige loflied oor die eer van die Koning. Terwyl ek geluister het, het my hart met teerheid gevul, en toe hoor ek my Geliefde sag binne my fluister:
“Ja, sy is koninklik, maar sy sal nie werklik voel soos koninklikheid nie—en sy sal nie verstaan dat sy ‘n dogter van die Koning is—totdat sy begin optree soos koninklikes nie.”
Sy woorde was geen teregwysing nie; dit was vol liefde en hoop. Ek kon Sy opgewondenheid voel oor wat Hy vir haar wou wys. En o, hoeveel hoop dit vir my gebring het—nie net vir haar nie, maar vir ons almal wat vergeet wie ons is wanneer pyn ons sig vertroebel.
Net die vorige dag het sy ‘n diep wyse besluit geneem. Sy het vir my vertel dat sy ‘n lang, emosionele brief aan haar ma geskryf het—‘n brief vol jare se seer—maar voordat sy dit gestuur het, het sy die sagte stem van die Here gevoel en besluit om dit glad nie te stuur nie.
In plaas daarvan om haar pyn uit te stort op ‘n manier wat hulle albei nog meer kon seermaak, het sy vrede gekies. Sy het stilte gekies—stilte wat in liefde toegedraai is. En onmiddellik het die verhouding wat sy gedink het onherstelbaar beskadig is, begin genees.
Dít is die stil, transformerende krag van die beginsel “Gewen sonder woorde.”
Dit is dieselfde beginsel waaroor ek in die hoofstuk ‘n Sagmoedige en Stille Gees gedeel het—iets wat God “kosbaar in Sy oë” noem. Dit is nie swakheid nie; dit is Goddelike krag bedek met genade. In ‘n wêreld wat selfuitdrukking en wraak vier, staan gehoorsaamheid in stilte uit meer as enige juweelkroon.
Wanneer ‘n vrou van God haar tong weerhou uit liefde, wanneer sy vergewe in plaas van terug te slaan, wanneer sy kies om te vertrou in plaas van te beheer—dan straal sy met die onmiskenbare skoonheid van die hemel.
Dít is die hart van ware koninklikheid—om liefde deur stilte te laat praat—om helderder te skyn as enige kroon.
“Koninklikheid, Vergelyk”
Baie jare gelede het die Here my iets laat sien wat ek nooit sal vergeet nie — iets wat ‘n blywende indruk op my hart gemaak het. Dit was ‘n skerp kontras tussen twee vroue, twee vriendinne van my, wat deur presies dieselfde tragiese gebeurtenis moes gaan.
Die eerste vrou het daardie spesiale “aura van koninklikheid” gehad. Sy het haarself met grasie en rustige krag gedra — altyd netjies, waardig en sag in haar gees. Daar was ‘n vrede oor haar, ‘n soort majesteit wat mens net nie kan namaak nie. Sy het daardie “koninklike teenwoordigheid” gehad wat mens by ware koninklikes sien:
“Sterkte en waardigheid is haar kleed, en sy lag vir die toekoms.”
Die tweede vrou, ‘n “gewone vrou,” al was sy net so liefgehê deur die Here, het nog nie geleer hoe om met diskresie te leef nie. Sy was hard, impulsief, en het dikwels gepraat sonder om eers te dink. Met tyd het daardie gebrek aan selfbeheersing baie seer veroorsaak — seer wat nie net haar huwelik en gesin gebreek het nie, maar uiteindelik vir almal sigbaar geword het.
Albei was kosbare vriendinne. Ek was naby aan die een wat stil haar koninklike identiteit as ‘n dogter van die Koning geleef het. Maar ek het die “gewone” vrou eintlik nog beter geken, want sy was deel van my heel eerste Herstelbediening terug in 1992.
Al het sy dieselfde waarhede gehoor oor wysheid, vrede en selfbeheersing, het sy gesukkel om dit regtig vas te gryp. Sy kon nie glo wat God gesê het nie — soos:
“Selfs ‘n dwaas word as wys beskou as sy stilbly.”
Sy het nog nie verstaan dat ware krag nie altyd skree of baklei nie — dat dit eerder stil is, rus in Hom, Hom vertrou en op Hom wag.
Jare later het die gevolge van haar besluite begin wys, en dit het selfs wêreldwyd in die nuus verskyn. Wat my hart die seerste gemaak het, was die swaar prys wat haar gesin moes dra — haar man wat ‘n lewenslange vonnis uitgedien het, haar dogters diep gewond. En tog, baie jare daarna, het sy met trane in haar oë na my toe gekom en erken dat sy regtig berou gehad het.
Die eerste vrou — die “koninklike” — het kort daarna deur amper dieselfde soort hartseer en verraad gegaan, maar met selfs ‘n groter las om te dra. Tog het sy ‘n heel ander pad gekies. Sy het kalm gebly, stil, haar gesig rustig, al kon ek die ligte bewing sien toe die regter die vonnis lees — nie lewenslank nie, maar dood. In plaas daarvan om die toneel te skep waarop die media gewag het, het sy eenvoudig haar kop opgelig, omgedraai en uitgestap. Ek het agter haar geloop — en ek het ware koninklikheid gesien: ‘n vrou wat met grasie deur ondenkbare druk loop.
Van daardie dag af, en deur nog baie moeilike tye, het sy haarself met stille krag en waardigheid gedra. Wat sy daardie dag, en elke dag daarna, gewys het, sien mens selde — selfs nie by mense van koninklike bloed nie. Haar grasie was nie vir vertoon nie; dit het uit ‘n hart gekom wat volkome aan God oorgegee was. Dít is die soort koninklikheid wat niemand van jou kan wegneem nie — die soort wat die helderste skyn in donker tye wanneer die wêreld kyk.
Daardie beeld sal vir altyd by my bly — ‘n vrou wat deur onreg stap, maar haarself met waardigheid dra. Sy hoef nie te praat nie; haar vrede het vir haar gepraat.
Dít is wat dit beteken om as ‘n koninklike te leef — afgesonder, standvastig, geanker in die teenwoordigheid van die Koning.
Ongelukkig sien mens min ware edelheid selfs onder vandag se koninklikes. Baie het hul stille krag verruil vir die geraas van die wêreld, en optrede wat meer pas by dié wat nie die Here ken nie. Maar die dogters van die Koning — óns — word tot iets hoër geroep.
Wanneer ons kies om in nederigheid en genade te wandel, word ons lewens lewende getuienisse — krone wat skyn, wat Sy goedheid weerspieël en elke hart teruglei na die Koning.
“Koninklik, Afgesonder”
Ons is koninklik omdat Hy dit sê. Nie oor wie ons is, waar ons vandaan kom, of wat ons bereik het nie — maar omdat die Koning self ons Sy eie genoem het.
Ons is afgesonder — uitverkies om anders te leef, anders lief te hê, en anders te reageer. Maar weet jy, om regtig soos koninklikes behandel te word, moet ons eers optree soos koninklikes. Dis ons woorde, ons houding en ons reaksies wat wys wie ons glo ons is.
Koninklike gedrag beteken nie volmaak wees nie — dit beteken om die hart van die Een wat ons dien te weerspieël, veral wanneer dinge seermaak of onregverdig voel. Elke dogter van die Koning gaan beproewings hê, maar dis juis in daardie tye wat die wêreld sien watter soort koninklikheid binne-in haar leef.
Dink net aan Koningin Ester. Sy het nie deur ambisie of trots in haar posisie gekom nie, maar deur grasie en respek. Haar nederigheid en moed het haar op die troon geplaas in die plek van Koningin Vasthi — wat haar posisie verloor het omdat sy geweier het om haar man, die koning, te eer. Ester het nie haar eie pad geëis nie; sy het eerder wysheid gesoek, gevas, gebid en gewag vir God se volmaakte tyd. Haar selfbeheersing het haar kroon geword.
Dieselfde geld vir ons. Ons koninklike identiteit is nie iets om mee te spog nie — dis iets om uit te leef, veral in hoe ons onreg, verraad en teleurstelling hanteer. Wat die volwasse dogter van die Koning, die bruid van die Vredevors, onderskei, is hoe sy optree wanneer alles verkeerd voel.
En dis iets wat ons vir die volgende generasie moet wys — nie deur preke nie, maar deur voorbeeld. Ons kinders kyk hoe ons deur pyn loop, hoe ons op woede reageer, hoe ons vrede kies. Jou dogters kyk en leer by jou. Jou seuns sien watter soort vrou hulle eendag moet soek en trou.
Ek onthou toe die jong enkelma, van wie ek vroeër vertel het, vir my sê sy het daardie pynlike e-pos geskryf, maar toe nie gestuur nie. Ek kon hoor sy was in ‘n stryd — sy wou haarself verdedig, gehoor word. Maar sy het besluit om stil te bly.
Ek het nie dadelik geweet wat om vir haar te sê nie, so ek het gedoen wat God sê ons moet doen:
“As iemand van julle wysheid kortkom, laat daardie persoon dit van God vra.”
Toe ek dit doen, het Hy sag met my gepraat, en ek het vir haar gesê: “Dit was so wys van jou.”
En weet jy, wat toe gebeur het, was wonderlik — haar stilbly het die deur oopgemaak vir genesing wat sy nooit verwag het nie. In plaas daarvan om die wond groter te maak, het sy gesien hoe God self begin werk aan haar verhouding.
Wanneer ons kies om ons seer en ons saak in God se hande te laat, vat Hy dit op met volmaakte geregtigheid. Ons pyn word Sy saak — en Hy, die ware Koning, veg die gevegte wat ons nooit moes probeer veg het nie.
As dogters van die Koning lê ons grootste krag nie in wat ons sê nie, maar in wat ons oorgee.
“Koninklike Reaksies”
Wanneer ons regtig glo dat “God alles laat meewerk ten goede vir dié wat Hom liefhet,” begin ons selfs ons moeilikste oomblikke anders sien. Ek sê altyd die Here “stel ons koninklik op” — en dis só waar! (Glimlag.)
Net vanoggend het ek weer een van daardie goddelike “opstellings” beleef. Iemand wat baie naby aan my hart is — iemand vir wie ek oor die afgelope paar weke lief geraak het — het skielik woorde vol pyn, frustrasie en misverstand oor my uitgegooi. Dit het gevoel soos ‘n emmer koue water wat oor my uitgegooi word — of selfs erger, asof iemand ‘n sak ou emosionele gemors by my voete leeggemaak het.
In daardie oomblik het ek daardie bekende steek in my bors gevoel, daardie stemmetjie wat fluister: “Hoekom? Wat het ek nou verkeerd gedoen?” Maar toe hoor ek my Geliefde, my ewige Trooster, sag sê:
“Lag dit af.”
Ek kon nie help om te glimlag nie. Dit was lank sedert ek Erin se Lewende Lesse hoofstuk “Lag dit Af” weer gelees het, maar toe het Hy my herinner hoekom daardie beginsel so belangrik is. Laggery, as dit uit vrede gebore is — nie uit trots nie — het die vermoë om te genees. Dis ‘n koninklike reaksie.
Ek het diep asemgehaal, sag gelag, en ek kon voel hoe die swaarheid van my afval. Maar kort daarna het skuldgevoelens probeer insluip. Ek het gedink: Was dit verkeerd van my om te lag? Het ek haar pyn dalk gering geskat?
Toe hoor ek weer daardie sagte stem:
“Jy lag nie vir haar nie, of vir haar pyn nie. Jy lag omdat jy weier om toe te laat dat die vyand jou vreugde steel.”
Daardie woorde het my diep geraak. Die Here het my herinner dat skuld nooit van Hom af kom nie. En toe ek dit besef, het my hart rustig geword. Ek het geweet — ek spot nie met die seer nie — dis net Sy manier om my hart te beskerm teen bitterheid, en my lig genoeg te hou om weer lief te hê.
Want dis mos wat die vyand altyd probeer doen, né? Hy wil ons vrede steel net ná ‘n deurbraak. Hy wil verdeeldheid saai waar daar pas eenheid was. Hy gebruik pyn as ‘n wapen om ons van mekaar te skei. Maar God roep ons hoër.
Toe herinner Hy my aan daardie ongelooflike belofte in die Woord:
“Julle hoef in hierdie stryd nie te veg nie.”
En toe het ek geweet — my werk is nie om myself te verdedig nie, of om haar gevoelens te probeer regstel, of om te bewys dat ek reg was nie. My werk is om stil te bly... en Hom toe te laat om vir ons albei te veg.
So ek het opgehou om die gesprek in my kop te herhaal. Ek het nie dadelik teruggeantwoord nie. Ek het gewag — totdat ek Sy stem duidelik kon hoor. En toe ek uiteindelik geantwoord het, het ek geweet: dis nie ek wat praat nie — dis Hy wat deur my praat, nie my gekwetste hart nie.
Dis wat koninklike dogters doen. Hulle wag. Hulle rus. Hulle vertrou.
Hulle weet soms is die grootste oorwinning nie om die argument te wen nie, maar om toe te laat dat liefde die oomblik wen.
Wanneer jy leer om eers te wag, te luister en vir die Here kans te gee om namens jou te praat, kom vrede terug. En saam met daardie vrede kom genesing — nie net vir jou nie, maar ook vir die een wat jou seergemaak het.
Want in Sy Koninkryk, selfs konflik... word ‘n pad na genesing en verlossing.
“Gevolgtrekking – Wandel in Koninklike Genade”
Om in Koninklike Genade te wandel, is om te onthou wie jy is—en aan Wie jy behoort. Jy is ‘n uitverkore dogter van die Koning, geroep om te leef, te praat en lief te hê soos ‘n koninklike. Koninklikheid gaan nie oor krone, titels of rykdom nie. Dit gaan oor identiteit—om te weet dat jy aan die Koning van die konings behoort, en om daardie waarheid in elke oomblik van jou lewe te dra.
Ware koninklikheid word nie in gemak openbaar nie, maar in hoe ons reageer wanneer die lewe onregverdig voel. Wanneer ons verraai, misverstaan of vals beskuldig word, verwag die wêreld dat ons met woede of wanhoop sal reageer. Maar die Hemel roep ons om stil te staan, asem te haal, en die Here toe te laat om ons reaksie te lei—of glad nie te reageer nie. Dáár lê ware skoonheid en krag.
Liewe suster, vra jouself af: Wie sal ek wees wanneer ek gevra word om deur ondenkbare pyn te loop?
Sal ek die een wees wat hard reageer, elke grief uitroep—of sal ek die een wees wat stilte, waardigheid en geloof kies?
Ons het die verskil met ons eie oë gesien. Woorde wat in woede gespreek word, kan vernietig wat liefde opgebou het; maar stille vertroue kan hartseer verander in koninklike vrede—‘n vrede wat die hemel weerspieël en die Koning eer.
Dít is hoe ware koninklikheid lyk.
Ware koninklikheid lyk soos die een wat deur elke beproewing stap met waardigheid en vrede—wat daardie stille krag dra. Want dít is wat ware koninklikheid is: om stilte in liefde te kies wat helderder skyn as enige kroon. Wanneer ons in nederigheid en genade wandel, word ons lewens lewende getuienisse—krone wat ander terugwys na Hom.
Ons is nie gewoon nie. Ons is uitverkies. Ons is afgesonder.
💜 Onthou: Jy is ‘n Koninklike—diep geliefd, goddelik beskerm, en doelbewus geplaas vir só ‘n tyd soos hierdie.
💜 Tree Koninklik op: Tree op soos die koninklike wat jy is—laat vriendelikheid jou kroon wees, en vrede jou krag.
💜 Reageer Koninklik: Reageer met genade—jy is ‘n Koninklike. Wanneer ander uithaal, wanneer die lewe onregverdig voel, laat jou selfbeheersing harder preek as jou woorde.
💜 Praat Koninklik: Praat soos ‘n Koninklike—kies woorde wat genees en bou, nie wat breek nie.
💜 Lief Koninklik: Lief soos ‘n Koninklike—vrylik, volkome, en sonder vrees.
So, liewe een, die oproep van hierdie hoofstuk is eenvoudig maar diep:
Jy is die dierbare dogter van die Koning. Wandel met genade. Reageer met sagtheid. Laat jou stille krag jou afkoms openbaar. Jy is gebore om te skyn—nie soos die wêreld koninklikheid definieer nie, maar soos die Hemel dit doen: geklee in deernis, gekroon met nederigheid, en stralend met Sy liefde.
Hy het jou uit die duisternis geroep in Sy wonderbare lig—nie net om te oorleef nie, maar om te skyn.
“Ek behoort aan Hom. Ek is koninklik. En ek sal wandel as Syne.”
Dít is om te wandel in Koninklike Genade.
Deel die Les – Deel Sy Liefde
Jou HY HET MY GENEES Joernaal is meer as net woorde op papier—dit is ‘n reis van transformasie. Wanneer jy skryf, vertraag jy genoeg om Sy stem regtig te hoor. In daardie stilte begin jou Hemelse Man genees wat die wêreld gewond het—Hy vervang vrees met vrede en hartseer met vreugde. Dít is waar genesing begin—met net een eerlike woord.
Laat dit jou offer van vertroue wees, jou lied van oorgawe. En wanneer Hy jou wys hoe Hy jou lewe herstel, deel ‘n stukkie van daardie genesing hieronder in die kommentaar om ‘n ander vrou te bemoedig. Wanneer jy voel hoe Sy herstel wortel skiet, deel ‘n deel van jou verhaal—sodat nog ‘n vrou moed kan kry deur jou getuienis.
If you want all of this to stick, just be sure to
As jy wil hê dit alles moet bly vassteek, maak net seker dat jy…
Post your Praise using your HHM BNN
Plaas jou Lof deur jou HMG SN te gebruik
But before you leave, comment BELOW and Encourage the Author of this post and this chapter.
Maar voordat jy gaan, los ’n kommentaar HIERONDER en bemoedig die Outeur van hierdie plasing en hierdie hoofstuk.
Black heart Emoji? 
Broken-Hearted Emoji?
Stars Emoji?